W projekcie zależało nam na czytelności formy oraz logicznym powiązaniu wnętrza z otoczeniem. Widoczne jest uporządkowanie podziałów okiennych, korekta proporcji oraz dodanie tarasów, które naturalnie rozszerzają strefę dzienną na zewnątrz. Projektowana modernizacja nie narusza charakteru pierwotnego domu — zamiast radykalnych gestów, zastosowano serię prostych, precyzyjnych korekt, dzięki którym bryła zachowuje swoją tożsamość.
Nowy układ funkcjonalny parteru został przemyślany tak, by zwiększyć komfort domowników i jednocześnie minimalnie naruszać istniejącą konstrukcję. Powstała prywatna strefa nocna — sypialnia master z garderobą i łazienką — dyskretnie oddzielona od części dziennej. Wspólną przestrzeń zaprojektowano jako czytelną i otwartą, z naturalnym doświetleniem oraz bezpośrednim wyjściem na dwa tarasy: – taras wschodni — idealny na poranną kawę, dostępny z kuchni i sypialni, – taras zachodni — strefa wypoczynkowa, korzystająca z popołudniowego słońca. Całość mieści się w obrębie istniejącej bryły — to nowe funkcje wprowadzone z pełnym poszanowaniem pierwotnej struktury.
Elewacje zaprojektowano z dbałością o modernistyczny charakter budynku. Forma pozostała prosta i oszczędna, a użyte materiały podkreślają ponadczasowość architektury: – jasny tynk na głównej bryle, – szara cegła jako akcent, – stolarka oraz obróbki w kolorze jasnoszarym, – delikatne podziały dopasowane do istniejących nadproży. Wizualizacja przedstawia budynek, który zachowuje swoją pierwotną estetykę, a jednocześnie zyskuje nową lekkość i współczesną jakość. To projekt, który nie dominuje nad historią domu — lecz ją rozwija, z szacunkiem i wyczuciem.
